Rozpoznawanie prawdziwych posrebrzeń

Prawdziwe posrebrzenie rozpoznać można kwasem do badania srebra, od którego wytwarza się osad czerwony na rysie wykonanej na kamieniu probierczym lub na samym przedmiocie. — Kwas do badania złota próby 0'750 daje osad biały.

Przedmiot posrebrzany, polakierowany trzeba w miejscu do badania oczyścić silnym spirytusem. Kropla wody destylowanej zawierającej nieco wątroby siarczanej rozpuszczonej zabarwia prawdziwe posrebrzenie na czarno. Gdyby posrebrzenie było wykonane za pomocą rtęci, to wątroba siarczana zabarwi także na czarno, lecz powłoka posrebrzana rtęcią zeskrobana na ogrzaną złotą blaszkę zabarwi ją na biało.

Oksydowanie1)

Dla nadania wyrobom srebrnym wyglądu starych przedmiotów od koloru czarnego do brunatnego wkłada się je po poprzedniem wygotowaniu na biało do zagotowanego rozczynu z 1 gr. wątroby siarczanej i 1 litra wody, lub 4 gr. siarkanu amonowego, 8 gr. chlorku amonowego i 1 litra wody.

Kolor brunatny osiąga się przez zanurzanie do roztworu z 5 gr. siarkanu miedzianego, 5 gr. salmjaku, 100 gr. octu.

W celu oksydowania małych części powierzchni przed­miotu srebrnego używa się roztworu:

z 5 gr. wątroby siarczanej, 10 gr. węglanu amonowego, 1 litra wody destylowanej,

ogrzanego do 90° C, w tym roztworze macza się pendzel i naprowadza się na przedmiot.

Ornamenty lub niektóre części przedmiotu srebrnego oksyduje się w ten sposób, że zapomocą pendzla i laku asfaltowego maluje się części przedmiotu, które nie mają być oksydowane i suszy się dobrze. Po oksydowaniu zmywa się lak terpentyną.

Oksydowane przedmioty uzyskują piękny wygląd matowy pod działaniem piasku miałkiego w maszynie do matowania opisanej w artykule „Matowanie“.

Po oksydowaniu wyciera się przedmiot mączką pumeksową przy pomocy szmatki lnianej, myje się, czyści proszkiem do metali i naciera wełnianą szmatką.


1) Podług Emil Klein und A. Wagner.

Spis treści

<<Poprzednia strona Następna strona>>

Oprac. Żaneta Czerniakowska