Lutowanie złota i srebra 1)

Do lutowania czyli spajania pojedynczych części złotych przedmiotów używa się następujących lutów czyli spoiw:


Lut dla złota próby

Złota

próby

Srebra

Miedzi

Cynku

Twardy lut

0'750

9

0'750

2

1

-

Miękki lut

0'750

12

0'750

7

3

-

Lut

0'583

3

0'583

2

1

-

Lut

0'583

2

0'583

1/2

1/2

-

Lut mniej jak

0'583

1

1'000

2


-

Lut

0'583

1

1'000

2


-

Lut

0'583

1

1'000

-


-

Lut łatwo płynny

-

11'94

1'000

54'74

28'17

5'01

Lut łatwo płynny dla żółtego złota

-

10

0'583

5

-

1

Lut do wyrobów emaljowanych


Złota

Srebra

Miedzi

Ciężko topliwy

37

9

-

Łatwiej topliwy

16 (0'750)

3

1

Lut do złota przeznaczonego do farbowania i do drobnych spojeń ma skład następujący: Podług „Gold, und Silberbearbeitung von Emil Klein“.

Do naprawek można używać także lutu srebrnego lub nawet stopu z 5 części cyny i 3 części ołowiu.

Do lutu łatwo topliwego dodaje się przed wylaniem małą cząsteczkę cynku lub mosiądzu. Lut do spajania przedmiotów złotych przeznaczonych do farbowania nie powinien zawierać cynku, ani mosiądzu, ponieważ poczerniałby.

Wytrzymały lut na uderzenia sporządza się z opiłków, z którego ma się przedmiot złoty wykonać, biorąc 2 części złota i 1 część szczerego srebra lub 3 części złota i część srebra bez mosiądzu.

Lut srebrny

Twardy ciężko topliwy lut składa się: srebra 4, części miedzi 1.

Łatwiej topliwy lut od poprzedniego: srebra 20, miedzi 1, mosiądzu 9,

lub srebra 28, miedzi 2, mosiądzu 10.

Miękki lut: srebra 2, mosiądzu 1, lub srebra 3, miedzi 2, cynku 1,

lub srebra 10, cynku 1,

lub srebra próby 0'750 *7, cynku 1.

Lut do przedmiotów ubogich w srebro: srebra 5, mosiądzu 6, cynku 2.

Do lutowania stali, żelaza lanego i mosiądzu: srebra 3, miedzi 1,

lub srebra 11, miedzi 39.

Do sporządzania lutu używa się często odpadków powstałych przy wyrabianiu przedmiotów złotych lub srebrnych. — Do lutowania dobrze oczyszczonych i przylegających części przedmiotów związanych drutem żelaznym, używa się oprócz lutu w postaci cienkich blaszek lub proszku, także boraksu wypalonego, sproszkowanego lub kwasu fosforowego rozpuszczonego w małej ilości wody i silnego alkoholu lub fosforanu sodowego.

Podczas lutowania posypuje się miejsca spajania proszkiem boraksu.

Przedmioty złote i srebrne lutuje się przez stopienie lutu zapomocą obłożonych rozżarzonych węgli drzewnych, dmuchawką i płomieniem spirytusowym lub gazowym.

Do lutowania nadają się bardzo dobrze miechy kauczukowe, aparaty gazowe opatrzone miechem i kurkiem Daniella.


1) Podług „Gold, Silber und Edelsteine“ v. Aleksander Wagner.

 

Spis treści

<<Poprzednia strona Następna strona>>

Oprac. Żaneta Czerniakowska